Veiligheid van DOAC’s en VKA’s

In een prospectief cohortonderzoek naar de risico’s en voordelen van DOAC’s versus VKA’s werden in het Verenigd Koninkrijk 13.2231 patiënten gevolgd die VKA’s gebruikten, 7744 patiënten kregen dabigatran, 37.863 patiënten kregen rivaroxaban en 18.223 patiënten kregen apixaban. De patiënten waren nieuwe anticoagulantiagebruikers en de onderzoekers selecteerden hen via twee landelijke, eerstelijns onderzoekdatabases in de periode van 2011 tot 2016. Zij volgden alle patiënten tot een van de volgende complicaties optrad: bloeding, trombo-embolische complicatie of overlijden. Zij berekenden hazardratio’s (HR) en corrigeerden voor diverse confounders zoals voorschrijfindicatie, comorbiditeit en risicofactoren.

Bij 53% van de patiënten was atriumfibrilleren de indicatie voor anticoagulantia. Deze patiënten hadden een gemiddelde leeftijd van 75,4 jaar, patiënten met een andere indicatie waren gemiddeld 70 jaar oud. Apixaban gaf ten opzichte van VKA’s een lager risico op een grote bloeding (gecorrigeerde HR bij atriumfibrilleren 0,66; 95%-BI 0,54 tot 0,79 en gecorrigeerde HR bij andere indicaties 0,60; 95%-BI 0,46 tot 0,79). Dabigatran en rivaroxaban gaven voor beide indicatiegroepen geen verschil in bloedingen tegenover VKA’s. Rivaroxaban bleek wel geassocieerd met een hogere totale mortaliteit (gecorrigeerde HR atriumfibrilleren 1,19; 95%-BI 1,09 tot 1,29 en gecorrigeerde HR andere indicaties 1,51; 95%-BI 1,38 tot 1,66).

De NHG-Standaard Atriumfibrilleren geeft aan dat DOAC’s en VKA’s gelijkwaardige opties zijn en die aanbeveling is gebaseerd op een aantal RCT’s. In een recent ander cohortonderzoek, waarin 94,9% van de patiënten rivaroxaban gebruikte, werd evenmin verschil in veiligheid aangetoond tussen DOAC’s en VKA’s. De discussie over de effectiviteit en veiligheid zal vermoedelijk nog wel even doorgaan.